Ograniczenie inwestycji w energetykę wiatrową

Ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. 2016 r. poz. 961) sprecyzowała warunki i tryb lokalizacji i budowy elektrowni wiatrowych. Nowe przepisy dotyczą elektrowni wiatrowych o mocy większej niż 40 kW, czyli nie obejmują mikroinstalacji. Wprowadzone przepisy stanowią, iż lokalizacja elektrowni wiatrowej następuje wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz w odległości równej lub większej od dziesięciokrotności całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej (mierzonej od poziomu gruntu do najwyższego punktu budowli, wliczając elementy techniczne, w szczególności wirnik wraz z łopatami) od budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa.

Wprowadzona ustawą definicja elektrowni wiatrowej wpływa również w zasadniczy sposób na wysokość obciążeń podatkowych władających tego rodzaju obiektem. Stanowi ona, iż elektrownia wiatrowa stanowi ”budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, składającą się co najmniej z fundamentu, wieży oraz elementów technicznych”. Włączenie w struktury budowli elementów technicznych siłowni (zwykle posiadających najwyższą wartość spośród wszystkich składowych elektrowni) prowadzi do objęcia ich wartości podatkiem od budowli. Zmiany w tym zakresie zaczną obowiązywać od początku 2017 r.

(opracowanie na podstawie: Dz. U. 2016 r. poz. 961)

Sidebar Menu